Zeg je Cuba, zeg je Fidel Castro. Gisteren en vandaag kwamen we de relikwieën van zijn bestaan tegen. Hoogste tijd om een blog post aan Fidel te wijden.
Fidel is opgegroeid in Santiago, en daar is ook een mausoleum ingericht. Dat is ook de reden dat we ons de afgelopen dagen ons verder hebben verdiept in de revolutionaire leider van Cuba. Fidel is in 1926 geboren in Biran, dat ligt in het gebergte ten noorden van Santiago en is de zoon van een Spaanse boer. Op 6 jarige leeftijd is hij samen met ouderd en zus naar Santiago verhuisd.
We hebben het ouderlijke huis kunnen bezoeken.
En hebben ook de basisschool gezien waar hij de eerste stappen tot wijsheid heeft gezet. Tegenover zijn geboortehuis is een museum ingericht waarin een overzicht wordt gegeven van de verovering gie ingezet zijn in ZO Cuba en verder richting Havanna hebben gevoerd.
Bron Copilot
Op 26 juli 1953 vond de aanval op de Moncada-kazerne in Santiago de Cuba plaats. Deze aanval werd geleid door Fidel Castro en zijn groep revolutionairen, en was bedoeld om het regime van dictator Fulgencio Batista omver te werpen. Hoewel de aanval mislukte en veel van Castro’s volgelingen werden gedood of gevangengenomen, markeerde het een belangrijk moment in de Cubaanse Revolutie. De aanval op de Moncada-kazerne wordt beschouwd als het begin van de revolutionaire beweging die uiteindelijk leidde tot de omverwerping in 1959 van de toenmalige leider Batista.
Deze mislukte, maar de tweede actie die in 1956 is ingezet vanuit Mexico vanwaar hij opnieuw Cuba samen met zijn broer Raúl en Ernesto “Che” Guevara en een heel beperkte groep soldaten nabij Santiago is binnengevallen
Bron Copilot
De landing was chaotisch en de groep werd snel ontdekt door de troepen van Batista. Slechts een handvol rebellen, waaronder Fidel, Raúl en Che, overleefden de eerste confrontaties en vluchtten naar de Sierra Maestra-bergen. Daar begonnen ze een guerrillaoorlog tegen het regime van Batista, die uiteindelijk leidde tot de overwinning van de revolutionairen en de omverwerping van Batista op 1 januari 1959.
De onderstaande kaart geeft daar een beeld van.
Een bijna hopeloze actie, maar die met behulp van steeds meer medestanders uiteindelijk toch succesvol is gebleken.
Jammer dat het verhaal in het museum alleen maar in het Spaans is beschreven. Maar de plaatjes en alle attributen geven toch wel een goede indruk hoe dat er allemaal aan toe is gegaan.
Gisteren hebben we een bezoek gebracht aan het mausoleum van Fidel.
Een ereplek op een enorme begraafplaats waar de finefleur van Cuba ligt begraven. Het is een immens grote begraafplaats met heel veel wit marmer. Het ene graf is nog pontificaler dan het andere. De voorvaderen en stichter van het Rum imperium Bacardi is er ook te vinden.
Uiteraard is er een uitgebreide wacht aanwezig en toen wij er waren werd die met veel ceremonie gewisseld. Hier zijn de paden aangelegd met wit marmer en worden de nodige militaire inzet gepleegd als eerbetoon. Dat is mooi natuurlijk maar het is echt overdone, het geld zou beter besteed kunnen worden.
Als bezoeker moet je je uiteraard wel aan de regels houden, maar die kenden we dus niet . Daar werden we door andere toezichthouders fijntjes op attent gemaakt. Niet over het gras, niet op het marmer bij de wacht en natuurlijk hoed af als je bij de steen van Fidel gaat kijken. Wederom een nostalgisch gevoel, behandeld worden als een kleine jongen.
Gisterenavond, in het pikkedonker, dankzij weer een blackout, naar een restaurant gelopen. Ik moet zeggen dat is toch wel behoorlijk avontuurlijk. Later op de avond was er weer ergens een schakelaar overgehaald en konden we nog even naar het plein der pleinen
Santiago de Cuba is ondanks de geschiedenis die hier ligt over Fidel niet heel toeristisch. Het is een van de betere steden die we hebben bezocht. Redelijk schoon, redelijke goede wegen, rustige straten en heel veel muziek. Vanmorgen kwam ik mijn vriend uit het café weer tegen, nu spelend op straat. Zonder het te vragen werd Chan Chan ten gehore gebracht.
Mocht nog even met bassist op de foto. Geweldig. Mijn dag was alweer geslaagd.
Je gaat vooruit, na “kam en vloei” nu al sambaballen!
Ik heb je weergevonden. Krijg geen melding meer. Maar zoek je af en toe weer even op. Het is een bijzondere wereld waarin jullie zijn beland. Dit moet je meemaken als je er iets bij wil voelen. Maar mooie verhalen weer.
Prachtig , om jullie belevenissen te lezen , soms wel spannend , akelige wegen ..maar jullie voelen je safe daar …