Gisteren in deze plaats aan de zuidkust van Cuba aangekomen. Via een schitterende rit zijn we de Oostpunt overgestoken. Mooie route, een goede rustige chauffeur en een redelijk wegkwaliteit met fraaie uitzichten.

Binnen een uur werd een mooi contrast tussen noordzijde, met het regenwoud, en de zuidzijde duidelijk.
Ook werd ons nog een verre blik gegeven op een vreemd stukje Amerika, nl. Quantanamo bay. De befaamde locatie waar de Amerikanen de terroristen van 911 hebben ondergebracht. Naar ik begrepen heb (cfr.org) zitten er nog 15 van de vermeende daders aldaar gevangen.
Een kwartiertje later zijn we in het Cubaanse Quantanamo voor een plas- annex koffiepauze. Wat ons opvalt is dat dit stadje aanzienlijk rijker is dan bijvoorbeeld Baracoa. Ik vermoed dat dit voortkomt uit het feit dat dat de inwoners diensten verlenen aan de Amerikanen en daar relatief veel inkomsten uit weten te halen. Waardoor de plaatselijke economie een boost heeft gekregen.

Na aankomst in Santiago installeren we ons in een deftig herenhuis nabij het centrum. Een heel aardige kerel is de host en hij woont er tezamen met zijn vader, ook een vriendelijke en montere man en zijn moeder die duidelijk aan het dementeren is.
In de middag ga ik alleen op verkenning uit omdat Gerda niet helemaal fit is en graag wat rust neemt. De eerste indruk van Santiago is goed, ook hier aardig opgeruimd, redelijke huizen en lage straten, je ziet er heel weinig auto’s. Met als gevolg veel wandelende inwoners die daar de straat voor gebruiken, uiteraard aan de schaduwzijde want de zon laat zich gelden zo in de middag.
Op het kruispunt van onze straat en de autovrije wandelstraat kom ik de eerst straatmuzikanten tegen. Even van genieten. Het heeft wat weg van New Orleans, maar dan hier op z’n Cubaans. Oudere mensen en uiteraard geen jazz of blues, maar Salsa en Son. Mooie ritmes en heerlijk relaxed.

Op het mooie plein met kathedraal, een hotel en nog wat andere overheidsgebouwen komt het geluid van nog meer Cuban Music naar mij toe. In het Casa de la Trova swingt het heerlijk en natuurlijk laat ik me verleiden naar binnen te gaan

Ik kom aan de praat met twee bijzondere figuren, geef ze een biertje en maak daarmee vrienden. Onze rastaman leert me de ritmes, maar ik blijf hardleers. Dat levert de nodige hilariteit op.

Kortom een gezellig uurtje dat werd afgemaakt door het bekende Chan Chan.
Mijn middag kon niet meer stuk. Heerlijk.
Ja een cyberman met ritme zou wel apart zijn
Zie mijn WA status 😄
good! Analysis: Implications of [Recent Decision] Discussed 2025 wonderful