We zijn weer terug in Habana. Twee wachten op de luchthaven, dan anderhalf uur vliegen vanaf Santiago en dan een vervolgens 3 kwartier op je koffer en een half uur op de taxi die bij de verkeerde Terminal op ons stond te wachten.
Bij aankomst nergens meer eten te krijgen dus de maaltijd maar overgeslagen en onder het Lake gekropen.
De komende dagen nog alle gelegenheid om Habana verder te ontdekken. En dan vooral die mooie klassieke gebouwen uit eind 19e eeuw. Zoals de Cubaanse KvK, waar we helaas niet naar binnen mochten.
Het historische museum van Habana is ook zo’n schitterend gebouw en was wel toegankelijk, maar dan kom je toch weer een beetje bedrogen uit. Want wat blijkt, op de bovenste verdieping wordt onderhoud gepleegd en is niet toegankelijk. Maar…. Dat vertellen ze je niet als je het ticket koopt. En als je dan achteraf wat van zegt, dan krijg je opmerking dat zij het ook niet kunnen helpen.. 🤔
Natuurlijk ook veel kerken, want Cuba is ook behoorlijk katholiek. Een erfenis van de kolonisten, maar deze kerken zijn niet zo overdadig ingericht als wat je in Spanje tegenkomt.
Maar om terug te komen op de titel. “where are you from” dat is de manier waarop je, de toerist, wordt aangesproken. De ijsbreker zeg maar! Als je op de vraag ingaat heb je een gesprekje in Spainlish en krijg je afhankelijk waar je loopt van alles aangeboden: de best food, lobsters as big as you, best price, nice atmosphere, good music of als je dat allemaal afslaat komt de volgende categorie; very good rum, the best, real Habana cigars of change money sir, 320 pesos for your dollar or euro. Dit zijn de echte handelaren of runners om klanten het restaurant in te krijgen.
Er is ook nog een ander soort categorie die een minder duidelijke missie uitventen. Ze knopen met het onvermijdelijk “where are you from” een praatje aan met je, geven je de informatie die je hen dan vraagt of die ze zelf aan je kwijt willen. Daarmee ga je gemakkelijk in de fout, want als ze met je mee gaan lopen dan kom je er weer heel lastig van af. Vervolgens maak je hem of haar duidelijk dat je het alleen wel red. Dan komt op het allerlaatste moment de vraag of je wat over hebt voor ze, om melk te kopen voor de jonge dochters of medicijnen voor de oude moeder.
Je denkt op niveau van gelijkwaardigheid een leuke conversatie of informatieuitwisseling te hebben en ineens is er het grote verschil. Jij bent rijk, kan je dit allemaal permitteren en ik ben arm en moet veel problemen overwinnen. Dus….. Over de brug ermee!
Je kan het voor zijn door tijdig een fooitje te geven of een drankje met een bedankje, maar zelfs dan krijg je het verzoek of je even een maandsalaris wil doneren, want het is allemaal zo lastig in Cuba op dit moment. Hoge inflatie enzo.
Dat overkwam ons gisteren. Ondanks het feit dat deze aardige vrouw ons prima geholpen heeft bij het verkrijgen van tickets van een “Gran Concierto” trapten we er weer in.
Als dank hebben we haar getrakteerd op een “fresh Cuban” cocktail. Zij wist daar een uitstekend kroegje voor. Leuk denk je. Dan raak je weer gezellig in gesprek, je geeft haar je laatste doosje Paracetemol (we hadden een klein dozijn meegenomen om uit te delen) en ze is erg dankbaar. Mooi denk je. Goed aangepakt dit keer. Dan ga je afrekenen, blijken de cocktails flink aan de prijs te zijn in dit speciale kroegje. Ik verdenk ze van een lokale en een internationale prijslijst. Nou ja, OK klaar. We nemen afscheid en dan…. Nee he, niet weer zo’n vraag 🙁
Maar het concert was hartstikke leuk, we hadden een fantastische avond en hebben de wrange smaak met Mojito’s en water weggespoeld. Hebben ook nog even de Salsa lessen in de praktijk kunnen brengen.
Heel herkenbaar Leo. Vooral dat leuke gesprekje dat dan altijd uitdraait op die bedel vraag. Wel begrijpelijk van hun kant, maar na een aantal keer voor ons toch wel vervelend. Geniet nog even, dan zie we jullie zondag op Schiphol.
Inderdaad, nog eventjes genieten, maar voor het eerst in 3 weken regen. We gaan maar de musea in.. 🤔
Nog niets veranderd sinds wij er 13 jaar geleden (2012) waren. Toen een onderwijzer die in perfect Engels ook al geld vroeg voor melk voor zijn baby!
Geniet nog even en goede terugreis.
Net weer je verhaal gelezen. Het blijft bijzonder dat de cultuur in veel landen zo afwijkt van elkaar. Maar genoten hebben jullie weer van een mooie reis.