Het doel van vandaag is een stad in centraal Oost Cuba, met de naam zoals hierboven vermeld. Inmiddels zijn we daar gearriveerd. Een rit van ongeveer 4u over een redelijke goede 2-baans weg, in een goede auto (VW passant) en een rustige chauffeur. In het begin was het nog even spannend, want bij een controle van de verkeerspolitie moesten alle documenten erbij gehaald worden om verder te kunnen. Het kosten enige moeite, maar het is gelukt.
Vanmorgen dus afscheid genomen van onze leuke Casa in Trinidad. Niet alleen leuk vanwege de casa zelf, maar ook vanwege de geweldige host Joey en de familie.
Eerst maar even over de Casa. Het is op eenzelfde wijze ingericht als het herenhuis annex paleis dat we gisteren hebben bezocht. Als je binnenkomt stap je direct de woonkamer in, een hele grote ruimte met piano’s en zitjes maar ook een fietsenstalling. Aan weerszijden liggen slaapkamers en daar weer naast is ook nog een garage. Het is een heel breed huis, zonder ramen (ruiten) maar met een soort van jaloezieën. Omdat het open is hebben al openingen (of zijn het toch ramen?) een hekwerk. Het ziet er voor onze begrippen wat vreemd uit, maar hier is dit overal het geval.
Achter de entree(kamer) is een soort van werk/woonkamer en dan kom je in de achtertuin met aan alle zijden een veranda
Aan de beide zijden van de tuin zijn er kamers waaronder die van ons en er is ook een keuken. Oorspronkelijk waren de deze kamers vroeger voor het personeel en die leefden dus naast de keuken.
Echt een geweldige plek om te relaxen. En die kans dan ook maar waargenomen.
Onze host woont er met een samengesteld gezin en we werden min of meer opgenomen in de familie. Twee van de oudste meisjes spraken tot onze verbazing heel goed Nederlands. Het verhaal daarachter is het volgende. Joey heeft in Den Haag de kunstacademie gedaan en heeft daarna een aantal jaren in Nederland gewerkt als pianostemmer. In Nederland heeft hij zijn vrouw ontmoet en zij hebben toen in Cuba een gezin gesticht. Zijn Nederlandse vrouw is helaas een aantal jaren geleden te komen overlijden. Zijn nieuwe relatie is wel Cubaanse. Het huis is van zijn ouders, en hij runt daar dus de B&B in. Daarnaast schildert hij, repareert oude auto’s en ook huizen, maar was hij voor ons ook een uitstekende gids. In een mengeling van Engels en Nederlands. Heel gezellig en informatief, maar daarover later meer.
We kwamen dus redelijk op tijd aan in Camaguey en konden zo na de lunch de stad verkennen. Veel minder toeristisch dan de voorgaande steden waar we gelogeerd hebben. Een stad die er ook rijker, beter onderhouden en ook schoner uitziet. Een van aanbevelingen voor deze stad is om naar een dansvoorstelling te gaan in gaan in Teatro Principal. Helaas geen voorstelling vanavond, maar we wilden wel het theater even zien.
Een beetje weggestopt, maar toch majestueus. Nu we er toch zijn, toch ook maar even binnen kijken en tot onze verbazing werden we uitgenodigd bij de entree en mochten we een kijkje komen nemen. Nouja kijkje, het werd de meest bizarre rondleiding die ik ook ooit heb gehad. Vanwege de zoveelste blackout, elke dag ligt de energievoorziening er wel voor gemiddeld de halve dag uit, mochten we dus in het pikkedonker een kijkje nemen met uitgebreide toelichting in ratelend Spaans. Alles mochten we “zien”, het toneel, de coulissen, de kleedkamers, de wachtruimte voor de artiesten. Te gek en tegelijk ook bizar.
Bij de entree nog maar wat zichtbare foto’s gemaakt.
Leuke ervaring die ons lang zal bijblijven. Verder heeft Camaguey niet zo veel te bieden, een paar mooie gevels en zelfs een heuse winkelpromenade. Wel lekker rustig want voor het overige is er veel onrust in de stad door voornamelijk het vele verkeer.
Morgen gaan we meteen door naar de plek waar Columbus dacht dat hij in China (en niet Indie) aan land zou zijn gekomen, de plaats Baracoa, helemaal het oostelijke puntje van Cuba. Nog wel een heel eind rijden, zo’n 450km. Dat wordt een hele zit!