Geen rare en wilde dingen meegemaakt vannacht in the wild! Geen elanden op bezoek gehad maar wel weer heerlijke zonneschijn bij het ontwaken. Na een zonnig ontbijt is Liza haar yoga oefeningen op een idyllisch plekje aan het meer gaan doen.
Voor mij het moment om op geïmproviseerde wijze mijn krachttrainingen uit te gaan voeren.
Daarna kwam Liza heel enthousiast terug met de melding dat het daar beneden het walhalla was en dat ze wilde gaan zwemmen.
Dat het een bikkel is dat wist ik wel, maar het voorstel om te gaan zwemmen in smeltwater van de sneeuw kwalificeerde ik als oneerbaar en volkomen ridicuul . Liza niet, waarvan akte.
Maar na een uurtje daar door de zon fysiek en door Liza mentaal opgewarmd te zijn, heb ik het er toch maar op gewaagd. Ondanks de goede aanwijzingen van Liza, die ik niet kon en wilde opvolgen, is het me gelukt om een paar meter te zwemmen. Daarna lekker opwarmen in de zon. Het eerste deel van de triatlon zat erop.
Na de lunch het tweede onderdeel, het fietsen.
Een afwisselende fietsroute uitgezocht met niet al te veel hoogteverschillen, want de geleende fiets is mij eigenlijk een beetje te klein. Bijna de hele route alleen gravel en ook de hele route alleen! Geen mens tegen gekomen. Liza weet de plekjes wel te vinden. 👌
Mooi weer met mooie vergezichten, maar ook dichte bossen met zo hier en daar nog wat sneeuw als extra moeilijkheidsgraad.
Op zo’n route kom je dus echt geen café of restaurant tegen voor een drankje. De enige leverancier is de snelstromende beek die gratis water verschaft.
Uiteindelijk weer heelhuids bij de camper aangekomen en daarmee ook het tweede onderdeel zonder problemen afgesloten.
Blijft over het onderdeel lopen, dat staat op het programma voor zodadelijk. De afstand doet er eigenlijk niet zoveel toe, die zal, gezien de toestand van mijn enkel, zich wel aardig verhouden met de zwemafstand van vanmorgen.
Ik kijk nu al uit naar de afsluitende gebeurtenis van deze inspannende dag, het kampvuur. Dat gaat hopelijk weer heel mooi uitpakken net zo als gisterenavond.
